9 december 2012, door: Jeanette Fluit

Zondagochtend, de sneeuw van vrijdag is op zaterdag papperig geworden en in de nacht naar zondag opgevroren, waarna de dooi weer in begon te zetten.
Met een warme mok heerlijke chocolademelk in het vooruitzicht staan de Dorpslopers op en carpoolen ze gezamenlijk vanuit de Mierden naar de Brandtoren in Reusel.

De lopers die gekomen zijn voor een training voegen zich bij Sjef en glibberen zich een weg door het  Reuselse bos. De deelnemers aan de cross spelden hun nummers op hun buik en gaan onder leiding van Leo een rondje inlopen. 
Dan is het tijd om ons op te stellen in het startersvak. Klaar voor de start… “KLAP” het klapbord klapt dicht en de atleten gaan los.

De route is ten opzichte van voorgaande jaren gewijzigd, we beginnen nu met het deel over de heuveltjes. Een smal en pittig pad om te lopen. In ganzenpas gaan we achter elkaar aan. Al snel wordt de finish/start naar de 2e ronde bereikt. Jos houdt het na een valpartij voor gezien, de overige Dorpslopers gaan door.
Het valt niet mee, op de betonnen baan zijn verraderlijke stukken, echt spekglad. Soms weer glibberig glad. Daarna door het bos, waar de lopers worden gehinderd door diepe plassen, en brede modderpoelen. Al springend, slalommend of er dwars doorheen. Iedereen neemt deze hindernissen op zijn of haar eigen manier.

De 3e ronde wordt ingezet. Via de luidsprekers horen we dat Jeanne en Hans doorgaan, en zij zijn niet de enige bikkels. Ergens in deze ronde komen de snelste lopers de recreatievelingen voorbij. Zo komen ook trainers Leo en Ad ons voorbij. De trainers blijven trainers , en werpen hun lopers in het voorbijgaan een positieve bemoediging toe. Wij lopers voelen ons trots, dat zijn toch maar mooi “onze” trainers die daar zo vlotjes en snel voorbij lopen.
Ronde 4 komt in zicht. Lettie en Jeanette twijfelen even. “wat doen we? Finishen, of toch door?” Een moment later schalt de omroeper het door de luidsprekers. Lettie en Jeanette gaan door…

Als iedereen uiteindelijk gefinisht is verzamelen de Dorpslopers zich met een voldaan gevoel, de kop warme chocolademelk met lepelkoekje is zeker verdiend.  De kring in de taverne wordt allengs groter en ervaringen worden uitgewisseld. Francien is 2x onderuit gegaan en zit flink onder de modder. Ook blijkt er een indrukwekkende ree gespot te zijn, tijdens de crossloop.

AVR bedankt voor de organisatie van dit evenement, 
wij Dorpslopers hebben weer genoten.