60 kilometer lopen in mijn 60e levensjaar

verslag door Leo van Avendonk, 
april 2013

 

Het idee kwam ½ jaar geleden, toevallig op de site van Texel waar dit evenement voorbij kwam.
Dit leek mij een goed plan 60 km. in mijn 60ste levensjaar te lopen.
Net voor Kerstmis kreeg ik het mailtje dat ik ingeschreven was.
Dus de voorbereiding kon beginnen, vele km. maken, en op voorbereiden wat er mij eventueel te wachten zou kunnen staan.
Kamers besproken en de pasta party de avond voor de wedstrijd.

Wat problemen met de kuit besluit ik om maar 1 nacht te gaan.
Omdat ik toch niet helemaal zeker van mijn zaak was.
Fysiotherapeut en steunkousen zouden de loop moeten redden.
Op paaszondag vertrokken we naar Texel.
Ze voorspelden goed weer en een gunstige wind met een lekker zonnetje.
We slapen bij een nichtje van mij die ontzettend vereerd was dat een oom deze afstand in 
Texel komt lopen

De avond voor de wedstrijd deelgenomen aan de pasta party om wat extra energie binnen te
krijgen.
s’Morgens al vroeg op om te ontbijten en om op tijd naar de start te vertrekken.
Om 10.35 klinkt het startschot, Thea staat klaar om me te begeleiden met de fiets.
Na 2 km. moeten we van het fietspad af het natuurgebied in wat later blijkt dat dit 4 km.
door het los zand is zonder pad.
Toen nog 4 km. over strand voor dat wij de duinen ingingen.
Wel ontzettend mooi al die natuurgebieden langs de westkust van Texel.
Toen ik de duinen inliep kreeg ik voor de eerste keer een pijn scheut in mijn kuit.
Mijn oude blessure kwam even langs, even rekken en langzaam weer op gang.
Er kwam een rustige asfalt fietspad waar ik weer herstelde van de pijnscheut.
Na een 5 tal km. weer de duinen over het strand op. De wind had ik op dit stuk pal van voren
Wat het niet makkelijker opmaakte.

Dit was een strandstuk van 4 km. toen het duinen gebied in om richting vuurtoren te lopen.
De verzorgingsposten waren perfect om de 5 km. 4 verschillende dranken met banaan, 
peperkoek of sinaasappel.
Het eerste pad was nog wat ongelijk, maar het fietspad werd van beton en zo kwam ik weer
wat in mijn vaste cadans.

De energie gel die Thea bij zich had bracht wat extra’s met zich mee.
Op het noordelijkste puntje bij km. 32 kregen we de wind van achteren.
Een mooi fietspad langs de Waddenzee van 15 km. lang.
Maar ja als je al zolang onderweg bent komen toch andere ongemakken naar voren.
Het opnemen van drinken wilde niet meet vlotten.
Banaan eten was niet meer mogelijk.
Ik voelde dat mijn energie opraakte.

Dan maar met hele kleine beetjes drinken en proberen een energie gel binnen te werken.
Toen kwam ik bij het marathon punt een psychologisch punt.
De wind van achter zon op het hoofd en een mooie temp. om te lopen.
Het lopen ging wel iets moeilijker, toch nog maar 10 km.
Een dijk over gewandeld omdat bergop mij te zwaar was om hard te lopen.
Door het laatste dorpje gelopen zo richting finish.
Ik kreeg problemen met mijn lies op 5 km. voor het einde.
Maar ik had al afgesproken met Thea ik finish al moet ik kruipen.
Dit was gelukkig niet nodig, nog een paar keer gewandeld te hebben en steeds met kleine 
slokjes drinken hoorde ik het geluid van de speaker.

Ik was dol gelukkig dat ik doorgezet had.
Met een tevreden gevoel stapte ik de finish lijn over.
Dit was een ervaring die ik niet had willen missen.

Leo