door: Dorpsloper Wim van den Assum

Hierbij een verslag van mijn ommezwaai naar zo natuurlijk mogelijk hardlopen.

 

Ik ben hiertoe gekomen door 3 situaties: Campinggast, trainster Nienke, Paul van barefoot running shop anyones
1 een campinggast die op blote voeten hard liep en mij vertelde dat de natuurlijke demping door voet het belangrijkste is bij het lopen. Als je op blote voeten loopt, loop je ook van je middenvoet naar je hak en niet zoals bij de schoenen die je verwennen met een hakplof landing naar je tenen.
2 Nienke heeft een kleine training hierin gegeven. Hierbij werd mij duidelijk dat het staptempo op 180 stappen per minuut moest zijn. Alleen was dit bleek achteraf moeilijk te doen zonder op mijn hak te landen vanwege de te zachte verwennende schoenen die ik nog aanhad.
3 Stoute schoenen aangetrokken en naar anyones barefoot shop gegaan in Tilburg. Paul overtuigde mij eerst met zijn persoonlijk verhaal , zijn positieve ervaringen en daarna met een minitraining met barefoot schoenen.

Wim Barefoot RunningIk was helemaal om. Het lopen op deze manier voelt voor mij als een sensatie. Ook als ik rustig wandel op deze minimale schoenen. Heb dus mijn hele schoenenpark weggedaan en loop nu alleen maar op minimale schoenen en het liefst op teenschoenen (five fingers Shoes)

 Jaren lang, laat ik zeggen meer dan een halve eeuw, heb ik blijkt nu, mijn voeten erg verwend waardoor al mijn pezen en spieren in mijn voeten die voor demping en coördinatie nodig waren, totaal verslapt zijn geworden. Ook waren mijn tenen over elkaar en tegen elkaar aangegroeid. De tenen van de verkoper Paul stonden ver uit elkaar. Paul loopt elke week nu 100 km aan een stuk zonder moeite hard. Heb dus meteen maar foto gemaakt van mijn voeten om het verschil te kunnen gaan zien. En na 8 weken is er al enig verschil te zien. Zelfs een kalknagel op grote teen waar ik al jaren last van heb is nu ineens genezen.

Helaas, een halve eeuw van verzwakte pezen en spieren door verwenning met zachte, gelly en schoenen met hakken verbeter je niet in een week tijd. Daarom volg ik nu een strak langzaam opbouwend schema. Dit schema begint  met 5 keer 1 minuut hardlopen met telkens twee minuten wandelpauze erin en dit 4 keer per week en dat wordt tergend langzaam opgehoogd totdat ik na 34 weken pas een uur op deze manier mag hardlopen en pas na 52 weken de intensiteit mag vergroten.

Momenteel de 8e week loop ik nu 4 keer 4 minuten met telkens 1 minuut wandelpauze. Tot nu toe loop ik blessure vrij. Het begint steeds beter te voelen. Soms voelt het alsof het totaal geen moeite kost, zweven wil ik niet zeggen, het loopt lichter dan vroeger. De 12e week mag ik dan eindelijk 20 minuten aan een stuk door hardlopen. Ik mis de langere afstanden en het lopen in de groep.

Waar dit toe gaat leiden weet ik nog niet. Hoop dat ik nog prettiger en langer  kan hardlopen. Sneller hoeft niet persee.

Vriendelijke groeten en tot ziens rennend,

Wim van den Assum